به فکری فِتادم به ترکِ وطن...
ز آلودگی های در این چمن...

نمودم به جانم رهِ میهنم...
که فردا کند مملکت یادِ من...

بیایم زمانی به اینجا اگر...
شود زندگی ها گُلِ یاسمن...

گرانی گرفته خوشی هایمان...
کشیده همه اقتصادش لجن...

نمی ماند این وضعیت ها اگر...
نباشد مجالی به تهمت زدن...

کسی فکرِ چاره کند هر شبش...
که از جیبِ مردم زَنَد بر بدن...

بیاید به ایران زمانی ضرر...
روم بهر خاکم به سویِ کفن...

علیرضا صانعی

۱۴۰۱/۰۵/۲۸

ساعت ۱:۵۰