به روز رفتنم باران نبارید

شما با گل سر خاکم نیایید

همیشه من شدم دلدار یاری

شما آن موقع معشوقه نخواهید

به روز پیکرم بر دوش مردم

شما بر گردنم چیزی ندارید

نمی خواهم بگویم خوبی کردم

شما فردا کسی بهتر بیابید

نداشتم از پس دنیا که چیزی

شما از رفتنم راحت بخوابید

همه هستی نبودم بنده بودم

ز بهر مغفرت قرآن بخوانید...

علیرضا صانعی

۱۴۰۰/۰۳/۲۰

تلخ ترین شعر زندگی بایگانی شده به عنوان شعر سنگ قبر...

برترین اثر منتخب مردمی سال ۱۴۰۰ از نگاه بینندگان