هر دم و هر لحظه هرجا روزه خواری می کنی... 

بی توجه   می خوری  و   بی قراری  می کنی!... 

گفته باشد هرکسی در محضرش چیزی نخور... 

هر  دقیقه   می نگاهی  و  فراری   می کنی... 

چون  نداری  اعتقادی  به  نماز  و  روزه ای... 

تا به محشر می رسی تو گریه زاری می کنی... 

خوش  بگو  و  غیبت  و  دشنام  بر  مردم  نگو... 

چون  همیشه  ذکر  او  بر  لب  تو‌ جاری  می کنی... 

ماهِ  من  وقتی  رسد  بر  روزه ات  اخلاص  کن... 

گر  تحمل  می کنی  و  صبر  و  یاری  می کنی... 

عصمت  و  پاکیزگی  را  تا  توانی  جلوه  کن...

ورنه  غافل  می شوی  و  حیله  داری  می کنی... 

با   تمامِ   قدرتت   گر   می توانی   روزه  گیر... 

چون به درگاهش روی لحظه شماری می کنی... 

 

علیرضا صانعی

۱۴۰۱/۰۱/۱۴

تقدیم به همه ی روزه داران و روزه خواران

رمضان ۱۴۰۱💫