تو تمام عشقم هستی! تو یگانه دختر هستی!

تو به خاطر نبودم، به کسی که دل نبستی!

به تو عادتم نگاهم، ز تو خواب و بی قرارم!

به تو ساعتم همیشه، ز تو یاوری ندارم!

تو برینِ گفت و گویی! تو نگینِ آرزومی!

تو طلوع زندگیمی! تو حریمِ آبرومی!

تو صفای دل نشینی، تو بهشتِ بر زمینی!

تو که این دل و ببینی، ز خودت کسی نبینی!

من و این دلِ غریبم، نکند دلت فریبم...

من و آن همه محبت، که فراتر از حبیبم...

تو که راهِ چاره هستی، به دلم ستاره هستی...

تو که طاقتِ وجودی، ز منم دوباره هستی؟!...

تو و گریه های هرشب، بکنم دوباره من تب...

من و بغضِ ناامیدم، برسد چو گریه بر لب...

همه بودی و نبودی، تو دلم غمی زدودی...

تو فرشته ی وجودی، که دلِ مرا ربودی!...

علیرضا صانعی

۱۴۰۰/۰۴/۲۱